ஒரே நாடு
← கட்டுரைகள்

சோனியா காந்தியின் நினைவுக் குறிப்பில் காணப்படும் வரலாற்றுப் பிழைகள்!

எழுதியவர்

ஈரோடு சரவணன்

14 நவம்பர் 2026

மூத்த எழுத்தாளர்; தமிழக பாஜகவின் மாநிலப் பிரச்சாரப் பிரிவுத் தலைவராக சுமார் 10 ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தவர். நீண்டகாலமாக அரசியல், தேசியம் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்து தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதி வருபவர்.

ஈரோடு சரவணன் எழுதிய அனைத்துக் கட்டுரைகளும் →

சோனியா காந்தியின் நினைவுக் குறிப்பு நூல் ‘Belonging: A Journey of Love’சோனியா காந்தியின் நினைவுக் குறிப்பு நூல் ‘Belonging: A Journey of Love’

சோனியா காந்தி எழுதியுள்ள சுயசரிதையில் இடம்பெற்றுள்ள சில தகவல்கள், வரலாற்று உண்மைகளுடன் முரண்படுவதாகத் தெரிகிறது. அந்த நினைவுக் குறிப்பிலிருந்து வெளியிடப்பட்ட பகுதிகளை ஆய்வு செய்ததில், குறைந்தது மூன்று முக்கியமான வரலாற்றுத் தகவல்களிலாவது பிழைகள் இருப்பது தெரியவந்துள்ளது. ராஜீவ் காந்தியைத் திருமணம் செய்துகொண்ட இளம் இத்தாலியப் பெண்ணாக இருந்து, சுதந்திர இந்தியாவின் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க அரசியல் ஆளுமைகளில் ஒருவராக சோனியா காந்தி உருவெடுத்த பயணத்தை விவரிக்கும் இந்த நூலின் பல்வேறு அத்தியாயங்களில் இத்தகைய பிழைகள் காணப்படுகின்றன.

அண்ணா ஹசாரேயின் ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கம்: 2011, 2012 அல்ல!

அத்தியாயம் 33, பக்கம் 461-ல் வெளிப்படையான ஒரு வரலாற்றுப் பிழை காணப்படுகிறது. காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி (UPA) அரசு எதிர்கொண்ட மிகப்பெரிய அரசியல் சவால்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்த அண்ணா ஹசாரேயின் ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கம் குறித்து சோனியா காந்தி எழுதியுள்ளார்.

அதில், அண்ணா ஹசாரே மற்றும் இந்திய ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கத்தின் தொடக்கத்தை 2012-ஆம் ஆண்டுடன் தொடர்புபடுத்திக் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், ஹசாரேவை தேசிய அளவில் பிரபலப்படுத்திய ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கம் 2012-ல் தொடங்கவில்லை; 2011-ஆம் ஆண்டிலேயே தொடங்கியது.

ஜன லோக்பால் மசோதா மூலம் வலுவான ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி, 2011 ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதி புதுதில்லி ஜந்தர் மந்தரில் அண்ணா ஹசாரே காலவரையற்ற உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார். இதுவே அந்த இயக்கத்தின் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

இந்திய ஊழல் எதிர்ப்பு இயக்கத்தில் அரவிந்த் கெஜ்ரிவால், கிரண் பேடி, பாபா ராம்தேவ் உள்ளிட்ட பல முக்கியச் செயற்பாட்டாளர்களும் பொது ஆளுமைகளும் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தனர். இருப்பினும், அவர்களுடைய பங்களிப்புகளும் கோரிக்கைகளும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல. ஆனால், இந்த வேறுபாடுகளைத் தெளிவுபடுத்தாமல் அவர்களுடைய பங்களிப்புகளை ஒரே கோணத்தில் சித்தரிப்பது தவறான புரிதலை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பு 1925-ல் நிறுவப்பட்டது; 1921-ல் அல்ல!

அத்தியாயம் 24, பக்கம் 338-ல் மற்றொரு வரலாற்று முரண்பாடு காணப்படுகிறது. இதில் சோனியா காந்தி, ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பின் சித்தாந்த அடித்தளங்கள் மற்றும் பாஜகவுடனான அதன் அரசியல் உறவு குறித்து விவாதிக்கிறார்.

"1921-ல் நிறுவப்பட்ட ஆர்.எஸ்.எஸ்., இந்தியாவில் உள்ள முஸ்லிம்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் பிற மதச் சிறுபான்மையினருக்கு இரண்டாம் தரக் குடியுரிமை வழங்குவதன் மூலம், சமத்துவம், பன்மைத்துவம் மற்றும் மதச்சார்பின்மை ஆகிய அரசியலமைப்பு இலட்சியங்களை மாற்றியமைக்கும் ஓர் இந்து தேசத்தைக் கனவு கண்டது" என்று அவர் எழுதியுள்ளதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஆனால், ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பு நிறுவப்பட்ட ஆண்டு குறித்த இந்தத் தகவல் தவறானது. ராஷ்ட்ரீய ஸ்வயம்சேவக் சங்கம் (RSS), 1925 செப்டம்பர் 27-ஆம் தேதி, அன்றைய பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்த நாக்பூரில், டாக்டர் கேசவ் பலிராம் ஹெட்கேவாரால் நிறுவப்பட்டது.

அகமது படேல் 2020-ல் காலமானார்; 2022-ல் அல்ல!

அத்தியாயம் 29, பக்கம் 401-ல், தனது அரசியல் செயலாளராகப் பணியாற்றியவரும், மிகவும் நெருக்கமான மற்றும் நம்பகமான அரசியல் உதவியாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்பட்டவருமான மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர் அகமது படேலைப் பற்றி சோனியா காந்தி நினைவுகூர்கிறார். அரசியல் வட்டாரங்கள் அனைத்திலும் கணிசமான செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்த அவர், தன்னை எதிர்ப்பவர்களிடம் கடுமையாக நடந்துகொள்பவராகவும் இருந்தார். "துரதிர்ஷ்டவசமாக, 2022-ஆம் ஆண்டு கோவிட் பெருந்தொற்றால் அவர் உயிரிழக்கும் வரை எனது அரசியல் செயலாளராகப் பணியாற்றினார். அவரது மறைவு கட்சியில் ஒரு வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியதுடன், அந்த இழப்பை நான் தனிப்பட்ட முறையிலும் உணர்ந்தேன்" என்று சோனியா காந்தி எழுதியுள்ளதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மரண ஆண்டு தவறானது. கோவிட்-19 நோய்த்தொற்றால் ஏற்பட்ட சிக்கல்களைத் தொடர்ந்து, பல உறுப்புச் செயலிழப்பு காரணமாக அகமது படேல் 2020 நவம்பர் 25-ஆம் தேதி காலமானார். எனவே, அவரது மறைவை 2022-ஆம் ஆண்டுடன் தொடர்புபடுத்திக் குறிப்பிடுவது வரலாற்றுப் பிழையாகும்.

குஜராத்தின் தலைநகரம் காந்திநகர்; அகமதாபாத் அல்ல!

2002-ஆம் ஆண்டு குஜராத் கலவரங்கள் குறித்துப் பேசும் ஓர் அத்தியாயத்தில், குஜராத்தின் தலைநகரம் அகமதாபாத் என்று சோனியா காந்தி தவறாகக் குறிப்பிட்டுள்ளதாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அப்போது மக்களவையின் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்த சோனியா காந்தி, அனைத்துக் கட்சி நாடாளுமன்றக் குழுவின் ஒரு பகுதியாக அகமதாபாத் சென்றதையும், அங்கு கலவரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்கியிருந்த நிவாரண முகாம்களைப் பார்வையிட்டதையும், வன்முறையில் சிக்கிய குடும்பங்கள் எதிர்கொண்ட உடல் மற்றும் மனரீதியான பாதிப்புகளை நேரில் கண்டதையும் விவரித்துள்ளார்.

ஆனால், குஜராத்தின் தலைநகரம் அகமதாபாத் அல்ல; காந்திநகர் ஆகும். 1970-ஆம் ஆண்டு முதல் காந்திநகர் குஜராத்தின் தலைநகராக இருந்து வருகிறது. மேலும், சபர்மதி எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலின் நான்கு பெட்டிகள் எரிக்கப்பட்டதாக நூலில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதாகவும், உண்மையில் தீ விபத்தில் முக்கியமாகப் பாதிக்கப்பட்டது S-6 என்ற ஒரு பெட்டிதான் என்றும் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இந்த விவரமும் சரிபார்க்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் அனைவரும் நியமனம் செய்யப்படுவதில்லை!

இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நாடாளுமன்றத்தில் பணியாற்றி, தற்போது மாநிலங்களவை உறுப்பினராகவும் இருக்கும் சோனியா காந்தி, இந்திய நாடாளுமன்ற நடைமுறை குறித்து தனது நினைவுக் குறிப்பில் தெரிவித்துள்ள ஒரு கருத்து வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இந்திய நாடாளுமன்ற முறையை விவரிக்கும்போது, மக்களவை உறுப்பினர்கள் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் என்றும், மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் நியமனம் செய்யப்படுகிறார்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது.

ஆனால், உண்மை நிலை வேறுபட்டது. மாநிலங்களவையின் மொத்த உறுப்பினர்களில் 238 பேர் மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் மறைமுகத் தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். மீதமுள்ள 12 உறுப்பினர்கள் இலக்கியம், அறிவியல், கலை மற்றும் சமூக சேவை உள்ளிட்ட துறைகளில் சிறப்புப் பங்களிப்புச் செய்தவர்களிலிருந்து குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர்.

இது இந்திய அரசியலமைப்பின் அடிப்படையான நாடாளுமன்ற நடைமுறை குறித்த வேறுபாடாகும். இவ்வளவு காலமாக இந்திய நாடாளுமன்ற அரசியலின் மையத்தில் இருந்த ஒருவரின் நினைவுக் குறிப்பில் இத்தகைய தவறான விளக்கம் இடம்பெறுவது எதிர்பாராத ஒன்றாகும்.

நெல்சன் மண்டேலாவின் இந்தியப் பயணம்: 1990, 1991 அல்ல!

நெல்சன் மண்டேலா பாரத ரத்னா விருதைப் பெறுவதற்காக இந்தியாவுக்கு வந்த ஆண்டை சோனியா காந்தி 1991 என்று குறிப்பிட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், அவர் இந்தியாவுக்கு வருகை தந்து பாரத ரத்னா விருதைப் பெற்றது 1990 அக்டோபர் மாதத்தில்தான்.

அதேபோல், 1994-ஆம் ஆண்டு நெல்சன் மண்டேலா தென்னாப்பிரிக்காவின் அதிபராகப் பதவியேற்ற நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற இந்தியத் தூதுக்குழுவிற்குத் தலைமை தாங்கியவர் குடியரசுத் தலைவர் ஆர்.கே. நாராயணன் என்று சோனியா காந்தி குறிப்பிட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால், அப்போது குடியரசுத் தலைவராக இருந்தவர் ஆர்.கே. நாராயணன் அல்ல. அவர் துணைக் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த கே.ஆர். நாராயணன்தான் அந்த இந்தியத் தூதுக்குழுவிற்குத் தலைமை தாங்கினார். பெயரிலும் பதவியிலும் ஏற்பட்டுள்ள இந்தக் குழப்பம் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஷா பானு வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு குறித்த முழுமையற்ற விளக்கம்!

ஷா பானு வழக்கைத் தொடர்ந்து ராஜீவ் காந்தி அரசு கொண்டுவந்த 1986-ஆம் ஆண்டின் முஸ்லிம் பெண்கள் (விவாகரத்தின் மீதான உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல்) சட்டம் குறித்தும் சோனியா காந்தி தனது நினைவுக் குறிப்பில் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளார். இந்தச் சட்டம் தொடர்பாக ராஜீவ் காந்தி எடுத்த நிலைப்பாட்டை, உச்ச நீதிமன்றத்தின் 2001-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்தியதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஆனால், இந்த விளக்கம் முழுமையானதல்ல. 2001-ஆம் ஆண்டு டேனியல் லத்தீஃபி வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம், 1986-ஆம் ஆண்டுச் சட்டத்தின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடியை உறுதி செய்ததுடன், அந்தச் சட்டத்தைப் பொருள்விளக்கம் செய்யும்போது, விவாகரத்து பெற்ற முஸ்லிம் பெண்ணின் எதிர்காலத்திற்கான நியாயமான மற்றும் நியாயமான அளவிலான பராமரிப்பு ஏற்பாடு, இத்தாத் காலத்திற்குப் பிறகும் தொடரக்கூடிய வகையில் இருக்க வேண்டும் என்று தெளிவுபடுத்தியது.

இந்த முக்கியமான நீதித்துறை விளக்கத்தைத் தவிர்த்துவிட்டு, தீர்ப்பை ஒரே கோணத்தில் விவரிப்பது, அந்தச் சட்டத்தின் உண்மையான சட்டப் பொருளையும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் அணுகுமுறையையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவாது.

முடிவுரை

மேற்கண்ட தகவல்களைப் பார்க்கும்போது, இவை அனைத்தையும் சாதாரண எழுத்துப் பிழைகளாக மட்டும் கருதிவிட முடியாது. இந்திய அரசியல் வரலாறு, முக்கிய அமைப்புகளின் தோற்றம், அரசியல் தலைவர்களின் மறைவு, மாநிலங்களின் நிர்வாக வரலாறு, நாடாளுமன்ற நடைமுறைகள் மற்றும் முக்கியமான நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் போன்ற அடிப்படை விவரங்களிலேயே சரிபார்ப்புக் குறைபாடுகள் இருப்பதாகக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.

இந்த நினைவுக் குறிப்பில் மொத்தம் 55 தகவல் மற்றும் வரலாற்றுச் சூழல் தொடர்பான முரண்பாடுகள் இருப்பதாக ஓர் ஊடக ஆய்வு தெரிவித்துள்ளது. இருப்பினும், அந்த எண்ணிக்கை அந்த ஊடகத்தின் ஆய்வு முடிவாகும். அதில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு குற்றச்சாட்டும் தனித்தனியாக நம்பகமான வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் சரிபார்க்கப்பட வேண்டும்.

இந்திய அரசியலில் நீண்டகாலம் முக்கியப் பொறுப்புகளை வகித்த ஒருவரின் நினைவுக் குறிப்பில் இத்தகைய முரண்பாடுகள் இடம்பெற்றிருப்பது, அந்த நூலின் தகவல் துல்லியம் மற்றும் வரலாற்று நம்பகத்தன்மை குறித்து இயல்பாகவே கேள்விகளை எழுப்புகிறது.