ப. சிதம்பரம் ‘திமாகி நக்சல்’ அல்ல; உண்மையான நக்சல்வாதி?

80-வது சுதந்திர தின உரையில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி, ஆயுதம் ஏந்திய நக்சலிசம் தற்போது தனது கடைசி மூச்சை விட்டுக்கொண்டிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். ஆயுதம் ஏந்திய நக்சல்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டாலும், ‘திமாகி நக்சல்கள்’ எனப்படும் அறிவுசார் அல்லது சிந்தனை ரீதியிலான நக்சல்கள் இன்னும் இருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

மாவோயிஸ்ட் சிந்தனை கொண்டவர்கள் அரசு அமைப்புகள் மற்றும் கொள்கை உருவாக்கும் தளங்களில் செல்வாக்கு செலுத்துவதாகவும் பிரதமர் கூறினார். எனவே, இத்தகைய ‘திமாகி நக்சல்களை’ அடையாளம் கண்டு தனிமைப்படுத்த வேண்டும் என்றும், நாட்டின் இளைஞர்களை வளர்ச்சிப் பாதையில் ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்றும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.

பிரதமரின் இந்தக் கருத்தை கேலியும் கிண்டலுமாக விமர்சித்த முன்னாள் மத்திய நிதியமைச்சர் ப. சிதம்பரம், “நான் ஒரு திமாகி நக்சல்” என்று கூறியுள்ளார்.

ஆனால், முன்னாள் மத்திய உள்துறை அமைச்சராகப் பதவி வகித்த ப. சிதம்பரம், தமது பதவிக் காலத்தில் நக்சல் வன்முறையை எதிர்கொண்ட விதம் குறித்து கேள்விகள் எழுகின்றன. குறிப்பாக, 2010-ஆம் ஆண்டு அவர் மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இருந்தபோது, ஆயுதங்களைக் கைவிட வேண்டும் என்ற முன் நிபந்தனையின்றி நக்சல்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தத் தயாராக இருந்ததாகக் கூறியிருந்தார்.

டெல்லியில் உள்ள ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் சிதம்பரம் ஆற்றியதாகக் கூறப்படும் உரையின் காணொளி ஒன்று, நக்சல்கள் தங்கள் சித்தாந்தத்தில் சமரசம் செய்யாவிட்டாலும் அவர்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அரசு தயாராக இருப்பதாக அவர் தெரிவித்ததைக் காட்டுகிறது.

அந்த உரையில் அவர், “நாங்கள் பேச்சுவார்த்தைக்குத் தயாராக இருக்கிறோம்; ஆயுதங்களைக் கைவிடுமாறு நாங்கள் உங்களைக் கேட்கவில்லை. நீங்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தில் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதால், அவ்வாறு செய்ய மாட்டீர்கள் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்” என்று கூறியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

மேலும், “இது ஒரு தீவிரமான சட்டம்-ஒழுங்குப் பிரச்சினை. அதே நேரத்தில், நாம் கவனிக்க வேண்டிய சமூக-பொருளாதாரக் காரணிகளும் உள்ளன. பேச்சுவார்த்தைக்கான வாய்ப்புகள் குறித்தும் கலந்துரையாடலாம். சுரங்க ஒப்பந்தங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய அரசு தயாராக உள்ளது. நாங்கள் பேச்சுவார்த்தைக்குத் தயாராக இருக்கிறோம் என்று இந்த அரசாங்கத்தில் கூறிய முதல் அமைச்சர் நான்தான்” என்றும் அவர் தெரிவித்ததாக அந்தக் காணொளியில் கூறப்படுகிறது.

ஆயுதப் போராட்டத்தில் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் நக்சல்கள் உடனடியாக ஆயுதங்களைக் கைவிட மாட்டார்கள் என்பதை அறிந்திருந்தும், அவர்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அரசு தயாராக இருப்பதாக சிதம்பரம் கூறியிருப்பது அப்போது விவாதத்துக்குரியதாக இருந்தது.

இந்தக் கருத்துக்கள், 76 சி.ஆர்.பி.எஃப் வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட தந்தேவாடா மாவோயிஸ்ட் தாக்குதல் நடைபெற்ற ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு வெளியானவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சிதம்பரம் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த காலகட்டத்தில் நடந்த நக்சல் தாக்குதல்கள்

ப. சிதம்பரம் மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இருந்த காலகட்டத்திற்கு முன்பும், அவரது பதவிக் காலத்திலும் நக்சல் அமைப்புகள் பல்வேறு கொடூரமான தாக்குதல்களை நடத்தியுள்ளன.

2008 ஜூன் மாதத்தில் ஒடிசாவில் நடைபெற்ற இரண்டு முக்கிய நக்சல் தாக்குதல்களில் 38 ராணுவ வீரர்களும், 21 காவல்துறையினரும் கொல்லப்பட்டனர். இதைத் தொடர்ந்து, 2009 ஏப்ரல் மாதத்தில் ஒடிசாவில் நடைபெற்ற மற்றொரு நக்சல் தாக்குதலில் 10 துணை ராணுவப் படையினர் கொல்லப்பட்டனர்.

அதே மாதத்தில், ஜார்க்கண்டில் குறைந்தது 300 பயணிகளுடன் சென்ற ஒரு ரயிலை மாவோயிஸ்டுகள் கடத்தி, லத்தேஹார் மாவட்டத்திற்குக் கொண்டு சென்று பின்னர் பயணிகளை விடுவித்துச் சென்றனர்.

2009 மே மாதத்தில் மகாராஷ்டிராவின் கட்சிரோலி மாவட்டக் காடுகளில் நக்சல்கள் நடத்திய தாக்குதலில் 16 காவலர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

2009 ஜூன் 10 முதல் 23-ஆம் தேதி வரை ஜார்க்கண்டில் பதுங்கியிருந்து நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்கள் மற்றும் கண்ணிவெடித் தாக்குதல்கள் உள்ளிட்ட நான்கு நக்சல் தாக்குதல்கள் நடைபெற்றன. இதில் சுமார் 30 பாதுகாப்புப் படையினர் கொல்லப்பட்டனர்.

அதனைத் தொடர்ந்து, 2009 ஜூலை மாதத்தில் சத்தீஸ்கரில் நக்சல்கள் நடத்திய மூன்று தாக்குதல்களில் பொதுமக்கள் மற்றும் காவலர்கள் பலர் கொல்லப்பட்டனர்.

2009 செப்டம்பர் மாதத்தில் சத்தீஸ்கர் மற்றும் மகாராஷ்டிராவில் மூன்று நக்சல் தாக்குதல்கள் நடைபெற்றன. சத்தீஸ்கரின் ஜக்தல்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பைரகுடா கிராமத்தில் நடைபெற்ற தாக்குதலில் நான்கு கிராமவாசிகள் மற்றும் பாஜகவைச் சேர்ந்த பாலாகாட் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினர் பலிராம் காஷ்யப்பின் மகன்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

2009 அக்டோபர் மாதத்தில் மகாராஷ்டிராவின் கட்சிரோலி மாவட்டத்தில் உள்ள லஹேரி காவல் நிலையத்தில் நக்சல்கள் பதுங்கியிருந்து நடத்திய தாக்குதலில் 17 காவலர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

இத்தனை தாக்குதல்கள் நடைபெற்ற பின்னரும், அப்போது மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இருந்த ப. சிதம்பரம், நக்சல்களிடம் ஆயுதங்களைக் கைவிட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின்றி பேச்சுவார்த்தைக்கு வருமாறு அழைப்பு விடுத்தது அரசியல் ரீதியாகவும் பாதுகாப்பு ரீதியாகவும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது.

நக்சல் தாக்குதல்களில் உயிரிழந்த அரசியல் தலைவர்கள்

நக்சல் வன்முறையில் பல்வேறு அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்த தலைவர்களும் உயிரிழந்துள்ளனர்.

2013-ஆம் ஆண்டு சத்தீஸ்கரில் நடைபெற்ற தர்பா பள்ளத்தாக்கு நக்சல் தாக்குதல், அந்த மாநில வரலாற்றில் மிக மோசமான தாக்குதல்களில் ஒன்றாகும். இதில் காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் உள்ளிட்ட 27 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

அவர்களில்:

• வித்யா சரண் சுக்லா (V. C. Shukla): முன்னாள் மத்திய அமைச்சர். தாக்குதலில் படுகாயமடைந்து, பின்னர் சிகிச்சை பலனின்றி உயிரிழந்தார்.
• மகேந்திர கர்மா (Mahendra Karma): சத்தீஸ்கர் மாநில முன்னாள் உள்துறை அமைச்சர் மற்றும் நக்சல்களுக்கு எதிரான ‘சல்வா ஜூடும்’ இயக்கத்தின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவர்.
• நந்த் குமார் படேல் (Nand Kumar Patel): சத்தீஸ்கர் மாநில காங்கிரஸ் தலைவர் மற்றும் முன்னாள் அமைச்சர்.
• உதய் முதலியார் (Uday Mudaliar): காங்கிரஸ் கட்சியின் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர்.

இதுபோலவே, 2019-ஆம் ஆண்டு சத்தீஸ்கரில் பாஜக சட்டமன்ற உறுப்பினர் பீமா மாண்டவி நக்சல்கள் நடத்திய குண்டுவெடிப்புத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டார்.

2007-ஆம் ஆண்டு ஜார்க்கண்டில், ஜாம்ஷெட்பூர் தொகுதியைச் சேர்ந்த ஜார்க்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுனில் மஹ்தோ, கால்பந்துப் போட்டி ஒன்றில் சிறப்பு விருந்தினராகப் பங்கேற்றபோது நக்சல்களால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

‘அர்பன் நக்சல்கள்’ குறித்த UPA அரசின் நிலைப்பாடு

2013-ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத்தில் அப்போதைய மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான UPA அரசு தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்திலும், மாவோயிஸ்ட் அமைப்புடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்பட்ட சில முன்னணி அமைப்புகள் குறித்து கவலை தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

அந்தப் பிரமாணப் பத்திரத்தில், இத்தகைய முன்னணி அமைப்புகள் CPI (Maoist) அமைப்புடன் தொடர்புடையவை என்றும், சில வழிகளில் அவை மக்கள் விடுதலை கொரில்லாப் படை (PLGA) போன்ற ஆயுதக் குழுக்களைவிடவும் ஆபத்தானதாக இருக்கக்கூடும் என்றும் அரசு குறிப்பிட்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

மேலும், கல்வியாளர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட சித்தாந்தவாதிகளால் சில ‘முன்னணி அமைப்புகள்’ நடத்தப்படுவதாகவும், அவை மனித உரிமைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகளை முன்னெடுப்பதுடன், பாதுகாப்புப் படைகளின் நடவடிக்கைகளை சட்டரீதியாகவும் பிரசார ரீதியாகவும் எதிர்கொள்வதாகவும் அந்தப் பிரமாணப் பத்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

PLGA என்பது CPI (Maoist) அமைப்பின் ஆயுதப் பிரிவாகும். பல ஆண்டுகளாக மாவோயிஸ்ட் வன்முறையில் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்களும் பாதுகாப்புப் படையினரும் உயிரிழந்துள்ளனர். மேலும், பாதுகாப்புப் படையினரிடமிருந்து ஆயுதங்கள் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட சம்பவங்களும் நடைபெற்றுள்ளன.

அப்படியிருக்கையில், ஆயுத மாவோயிஸ்ட் இயக்கத்தை எதிர்கொள்ளும் பொறுப்பு வகித்த முன்னாள் மத்திய உள்துறை அமைச்சர் ப. சிதம்பரம், தற்போது பிரதமர் மோடியின் ‘திமாகி நக்சல்’ என்ற கருத்தை கேலியாக ஏற்றுக்கொண்டு, “நான் ஒரு திமாகி நக்சல்” என்று கூறியிருப்பது அரசியல் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அவரது இந்தக் கருத்தை, அவர் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் நக்சல் அமைப்புகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அவர் எடுத்த நிலைப்பாட்டுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டுமா என்பதே தற்போது எழும் முக்கியமான கேள்வியாகும்.

ஒருபுறம் ஆயுத நக்சலிசத்தை எதிர்த்து பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் அவசியம் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. மறுபுறம், அதன் பின்னணியில் உள்ள சமூக-பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்கு அரசியல் மற்றும் பேச்சுவார்த்தை வழியாகத் தீர்வு காண வேண்டும் என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்படுகிறது. இந்த இரு அணுகுமுறைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடே நக்சல் விவகாரத்தில் நீண்டகாலமாக நடைபெறும் அரசியல் விவாதத்தின் மையமாக உள்ளது.