ஊடுருவலைத் தடுக்க எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள்
எழுதியவர்
ஈரோடு சரவணன்
13 நவம்பர் 2026
மூத்த எழுத்தாளர்; தமிழக பாஜகவின் மாநிலப் பிரச்சாரப் பிரிவுத் தலைவராக சுமார் 10 ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தவர். நீண்டகாலமாக அரசியல், தேசியம் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்து தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதி வருபவர்.
இந்தியா–வங்கதேச எல்லை வேலியோரம் ரோந்துப் பணியில் எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை (BSF) வீரர்கள்பாரதப் பிரதமர் திரு. மோடி அவர்கள், மத்திய அரசு செய்த சாதனைகளை வெளிப்படுத்துங்கள் என ஊடகங்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். அதன் அடிப்படையில் நாட்டின் மிகப் பெரிய பிரச்சினையான அண்டைநாட்டினரின் ஊடுருவலாகும். இது சம்பந்தமாக மத்திய அரசும், பாஜக ஆளும் மாநில அரசுகளும் எடுத்த நடவடிக்கை என்ன என்பதைத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும்.
நாடு விடுதலை பெற்றதிலிருந்து, பாரதத்தின் அண்டை நாடுகளான பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் மற்றும் மியான்மர் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து லட்சக்கணக்கானோர் உரிய ஆவணங்களின்றி இந்தியாவுக்குள் ஊடுருவியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் காரணமாக, அசாம் உள்ளிட்ட வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், மேற்கு வங்கம், பீகார் போன்ற மாநிலங்களிலும் சட்டவிரோதக் குடியேற்றம் அதிகரித்து, நாட்டின் பாதுகாப்புக்கும் மாநிலங்களின் பாதுகாப்புக்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும், இப்பகுதிகளில் வாழும் மண்ணின் மைந்தர்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படும் வகையிலான சம்பவங்களும் நிகழ்ந்துள்ளன.
வங்கதேசத்திலிருந்து ஊடுருவியவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்துப் பல்வேறு தகவல்கள் வெளியிடப்படுகின்றன. அவற்றில் சில தவறான தகவல்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. மதச்சார்பற்ற ஊடகங்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் சில நாளிதழ்கள், அரசாங்கத்திடம் முழுமையான தகவல்கள் இல்லை என்பதைத் திரும்பத் திரும்பச் சுட்டிக்காட்டி வருகின்றன. ஆனால், நாடாளுமன்றத்தில் அப்போதைய உள்துறை அமைச்சர்கள் அளித்த பதில்களையும் கவனிக்க வேண்டும்.
1997 மே 6-ஆம் தேதி, அப்போதைய உள்துறை அமைச்சர் இந்திரஜித் குப்தா, வங்கதேசத்தைச் சேர்ந்த சுமார் ஒரு கோடி சட்டவிரோதக் குடியேறிகள் இந்தியாவில் தங்கியிருப்பதாக நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார். ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசின் ஆட்சிக் காலத்தில், அப்போதைய உள்துறை இணை அமைச்சர் ஸ்ரீபிரகாஷ் ஜெய்ஸ்வாலும் ஏறக்குறைய இதே எண்ணிக்கையை நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார். ஆனால், பிரதமரின் அழுத்தம் மற்றும் விமர்சனங்களைத் தொடர்ந்து அவர் தனது அறிக்கையைத் திரும்பப் பெற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் கடுமையான எச்சரிக்கை
சட்டவிரோதக் குடியேற்றப் பிரச்சினையை உச்ச நீதிமன்றமும் உயர் நீதிமன்றங்களும் தீவிரமாகக் கவனத்தில் கொண்டுள்ளன. சர்பானந்த சோனோவால் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் (Sarbananda Sonowal v. Union of India) என்ற வழக்கில், 2005 ஜூலை 12-ஆம் தேதி உச்ச நீதிமன்றம், சட்டவிரோதக் குடியேறிகளை அடையாளம் காண்பதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட IMDT சட்டத்தை அரசியலமைப்புக்கு முரணானது என்று அறிவித்தது. காரணம் மேற்படி சட்டம், ஊடுருவியவர்களைப் பாதுகாப்பதாகக் கூறியது.
அப்போது, வங்கதேசத்திலிருந்து பெருமளவில் நடைபெறும் சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்தின் காரணமாக அசாம் மாநிலம் வெளிநாட்டினரின் ஆக்கிரமிப்பையும் உள்நாட்டுக் குழப்பத்தையும் எதிர்கொள்வதாக நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மேலும், சட்டவிரோதமாக இந்தியாவுக்குள் நுழைந்ததாகச் சந்தேகிக்கப்படும் வெளிநாட்டினரைக் கண்டறிந்து நடவடிக்கை எடுப்பதில், வெளிநாட்டினர் சட்டத்தின் கீழ் பின்பற்றப்படும் நடைமுறைகளின் முக்கியத்துவத்தையும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.
அசாம் இயக்கம் உருவான பின்னணி
1978-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தல், அசாம் மாநில மக்களுக்கும் ஒட்டுமொத்த நாட்டிற்கும் அதிர்ச்சியூட்டும் வகையில் அமைந்தது. அந்தத் தொகுதிக்கான வாக்காளர் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டபோது, அதில் 70,000-க்கும் மேற்பட்ட புதிய பெயர்கள் சேர்க்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு மக்கள் திகைத்துப்போனார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலானோர், அத்தொகுதியைக் கைப்பற்றுவதற்காகக் காங்கிரஸ் கட்சியால் கொண்டுவரப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சட்டவிரோதக் குடியேறிகள் என்று குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. இது மாநிலம் முழுவதும் பெரும் போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்தது.
இதன் தொடர்ச்சியாக, புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட அகில அசாம் மாணவர் சங்கம் (All Assam Students' Union – AASU) தலைமையில், சட்டவிரோதக் குடியேறிகளுக்கு எதிராக 1979-ஆம் ஆண்டு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அசாம் இயக்கம் தொடங்கியது. 1970-களின் இறுதியில், வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாகக் குடியேறுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதாக அசாமிய மக்களும் மாணவர் அமைப்புகளும் கவலை தெரிவித்தனர். குறிப்பாக, வாக்காளர் பட்டியலில் வெளிநாட்டினரின் பெயர்கள் சேர்க்கப்படுவதாக எழுந்த குற்றச்சாட்டு முக்கியப் பிரச்சினையாக உருவெடுத்தது.
இதையடுத்து, அகில அசாம் மாணவர் சங்கம் போராட்டத்தில் முன்னணி வகித்தது. இவர்களுடன் All Assam Gana Sangram Parishad (AAGSP) உள்ளிட்ட அமைப்புகளும் இணைந்தன. 1979 முதல் 1985 வரை நடைபெற்ற இந்தப் போராட்டம் அசாம் இயக்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவில் நடைபெற்ற மிக நீண்டகால மாணவர் தலைமையிலான மக்கள் இயக்கங்களில் ஒன்றாகும்.
எல்லை தாண்டிய ஊடுருவலும் தேசியப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களும்
இந்தியா–வங்கதேச எல்லையில் சட்டவிரோதக் குடியேற்றமும் எல்லை தாண்டிய குற்றங்களும் முக்கியப் பிரச்சினைகளாக உள்ளன. இந்தியா–பாகிஸ்தான் எல்லை வழியாக ஆயுதம் ஏந்திய தீவிரவாதக் குழுக்கள் ஊடுருவுகின்றன. இந்தியா–மியான்மர் எல்லை வழியாகவும் சட்டவிரோத நுழைவுகள் நடைபெறுகின்றன. இதன் காரணமாக, எல்லை தாண்டிய தீவிரவாத இயக்கங்களின் செயல்பாடுகளும் பாதுகாப்புச் சவால்களும் அதிகரித்துள்ளன.
கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இத்தகைய ஊடுருவல் நடவடிக்கைகள் நடைபெற்று வருகின்றன. முந்தைய அரசுகள் ஊடுருவலைத் தடுப்பதற்குப் போதிய நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, தங்களுடைய அரசியல் ஆதாயங்களுக்காகச் சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்தை ஊக்குவித்ததாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.
அண்டை நாடுகளில் செயல்படும் பயங்கரவாதக் குழுக்கள், இந்தியாவில் தங்குவதற்கும் பயங்கரவாதச் செயல்களை அரங்கேற்றுவதற்கும் ஊடுருவுகின்றன. ஒரு ஊடக அறிக்கையின்படி, ஹர்கத்-உல்-ஜிஹாத் அல்-இஸ்லாமி (HuJI) மற்றும் ஜமாத்-உல்-முஜாஹிதீன் பங்களாதேஷ் (JMB) ஆகிய அமைப்புகளைச் சேர்ந்த சுமார் 2,010 தீவிரவாதிகள் 2015 முதல் 2017 வரையிலான காலகட்டத்தில் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்ததாக வங்கதேச அரசு இந்திய அரசுக்குத் தெரிவித்திருந்தது. நாட்டில் நடைபெற்ற பல்வேறு பயங்கரவாதச் சம்பவங்கள் தொடர்பான விசாரணைகளில், வெளிநாட்டுத் தீவிரவாதிகளின் பங்கு குறித்த தகவல்கள் வெளிவந்துள்ளன. எனவே, ஊடுருவல்காரர்களின் பின்னணியையும் அவர்களுடன் தொடர்புடைய அமைப்புகளையும் தெரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.
பாகிஸ்தானிலிருந்து நடைபெறும் ஊடுருவல் பெரும் கவலையளிப்பதாக இருந்தாலும், வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதக் குடியேறிகளாக வருபவர்கள் இந்தியாவுக்கு மிகவும் கடுமையான அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகின்றனர் என்று முன்னாள் ராணுவ நடவடிக்கைகளின் தலைமை இயக்குநரான லெப்டினன்ட் ஜெனரல் (ஓய்வு) ஆனந்த் வர்மா தெரிவித்துள்ளார்.
பயங்கரவாதிகள் மற்றும் கிளர்ச்சியாளர்களின் ஊடுருவல், ஆயுதங்கள் மற்றும் வெடிமருந்துகள் கடத்தல், போதைப்பொருட்கள் மற்றும் மருந்துகள் கடத்தல், இந்தியக் கள்ளநோட்டுப் புழக்கம், ஆட்கடத்தல், சட்டவிரோதக் குடியேற்றம் மற்றும் எல்லை தாண்டிய குற்றங்கள் எனப் பல்வேறு அச்சுறுத்தல்களை இந்தியா எதிர்கொண்டு வருகிறது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை வலுவான எல்லை தாண்டிய தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளன. இத்தகைய நடவடிக்கைகளுக்குப் பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் மற்றும் மியான்மர் ஆகிய அண்டை நாடுகளில் உள்ள சில சக்திகளின் ஆதரவு இருப்பதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.
அசாம், மேற்கு வங்கம் மற்றும் பீகார் போன்ற மாநிலங்களில் சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்களுக்கு இந்தியக் குடிமக்களுக்குரிய சலுகைகளைப் பெறுவதற்குத் தேவையான ஆவணங்கள் வழங்கப்பட்டதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன. குறிப்பாக, வாக்கு வங்கி அரசியலை முன்னிறுத்திய கட்சிகளின் ஆட்சிக் காலங்களில் இத்தகைய ஆவணங்கள் வழங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஊடுருவலுக்கு வாய்ப்புள்ள எல்லைகள் இந்தியாவின் தேசியப் பாதுகாப்புக்கு முக்கியமான சவாலாக உள்ளன. அரசியல் கொந்தளிப்பு, மதத் துன்புறுத்தல், மக்கள்தொகை அழுத்தம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடி போன்ற காரணிகள் வங்கதேச மக்களை இந்தியாவை நோக்கி வரத் தூண்டுவதாகக் கூறப்படுகிறது. அதேவேளையில், நிலம், வேலைவாய்ப்பு, மருத்துவம், கல்வி மற்றும் ஒத்த கலாச்சாரச் சூழல் போன்றவை இந்தியாவை நோக்கி அவர்களை ஈர்க்கும் காரணிகளாக உள்ளன.
பல தசாப்தங்களாக வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதக் குடியேற்றம் நடைபெற்று வருகிறது. இந்தியாவில் உள்ள சட்டவிரோதக் குடியேறிகளின் உண்மையான எண்ணிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் முழுமையான அதிகாரப்பூர்வப் புள்ளிவிவரங்கள் இல்லை என்றாலும், அரசாங்கம் அவ்வப்போது உத்தேச எண்ணிக்கைகளை வெளியிட்டு வருகிறது.
சில பகுதிகளில் உள்ளூர் மக்களின் இன மற்றும் கலாச்சார அடையாளம் தொடர்பான போராட்டங்கள் வன்முறைக்கும் நிலையற்ற தன்மைக்கும் வழிவகுத்துள்ளன. மறுபுறம், குடியேறிகள் மீதான தாக்குதல்கள் சமூகத்தின் சில பிரிவுகளில் தீவிரமயமாக்கலுக்கும் வழிவகுத்துள்ளதாக ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. எல்லைப் பகுதிகளில் அதிக அளவில் சட்டவிரோதக் குடியேறிகள் வசிப்பது, குற்றவாளிகள் மற்றும் தேசவிரோத சக்திகள் செயல்படுவதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கக்கூடும். கடத்தல் வலையமைப்புகள் மூலம் கால்நடைகள், நுகர்வோர் பொருட்கள், போதைப்பொருட்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் மனிதர்கள் கடத்தப்படுவதும் முக்கியமான பாதுகாப்புச் சவாலாக உள்ளது.
எல்லைப் பாதுகாப்பு
சர்வதேச எல்லைகளை உடல்ரீதியாகப் பாதுகாப்பது இந்தியாவின் எல்லை மேலாண்மையில் முதன்மையான அம்சமாகும். ‘ஒரு எல்லை – ஒரு படை’ என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில், பல்வேறு மத்திய ஆயுதக் காவல் படைகளுக்கு எல்லைகளைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியா–மியான்மர் எல்லையை அசாம் ரைபிள்ஸ் படையும், இந்தியா–பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியா–வங்கதேச எல்லைகளை எல்லைப் பாதுகாப்புப் படையும் (BSF), இந்தியா–நேபாளம் மற்றும் இந்தியா–பூட்டான் எல்லைகளை சஷஸ்திர சீமா பல் (SSB) படையும், இந்தியா–சீனா எல்லையை இந்தோ–திபெத்திய எல்லைக் காவல் படையும் (ITBP) பாதுகாத்து வருகின்றன.
எல்லைக் காவல் நிலையங்கள் அமைத்தல், வழக்கமான ரோந்துப் பணிகள் மேற்கொள்ளுதல் மற்றும் உள்ளூர் மக்களிடமிருந்து உளவுத் தகவல்களைச் சேகரித்தல் ஆகியவை எல்லைப் பாதுகாப்பின் முக்கிய அம்சங்களாக உள்ளன. சட்டவிரோத நுழைவு மற்றும் கடத்தலைத் தடுப்பதற்காக, இந்தியா பல்வேறு எல்லைப் பகுதிகளில் வேலிகளை அமைத்துள்ளது.
இரவுக் கண்காணிப்புக்காக மின்விளக்குகள், எல்லைச் சாலைகள், வெப்பப் படக்கருவிகள், இரவுப் பார்வைக் கருவிகள் மற்றும் கண்காணிப்பு ரேடார்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும், அதிநவீன உணர்விகள், கண்காணிப்புக் கேமராக்கள் மற்றும் ஊடுருவலைக் கண்டறியும் கருவிகளைக் கொண்ட விரிவான ஒருங்கிணைந்த எல்லை மேலாண்மை அமைப்பு (Comprehensive Integrated Border Management System – CIBMS) போன்ற தொழில்நுட்பங்களும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
எல்லைகளில் ஒழுங்குமுறை மற்றும் கண்காணிப்பு
தேசியப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதோடு, சட்டபூர்வமான பயணம் மற்றும் வர்த்தகத்தை எளிதாக்குவதும் எல்லை மேலாண்மையின் முக்கிய நோக்கங்களாகும். இதற்காக, நியமிக்கப்பட்ட எல்லை நுழைவு மற்றும் வெளியேறும் இடங்களில் சுங்கம், குடிவரவு, எல்லைப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட பல்வேறு சேவைகள் ஒருங்கிணைந்த சோதனைச் சாவடிகள் (Integrated Check Posts – ICPs) மூலம் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.
இங்கு எக்ஸ்-ரே இயந்திரங்கள், ஸ்கேனர்கள் மற்றும் பிற நவீன கண்காணிப்பு வசதிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குடிவரவு, விசா, வெளிநாட்டினர் பதிவு மற்றும் கண்காணிப்பு அமைப்பு (Immigration, Visa and Foreigners Registration and Tracking – IVFRT) மூலம் தொடர்புடைய தரவுகள் ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றன. போலி ஆவணங்களைக் கண்டறிவதற்காகக் கடவுச்சீட்டு வாசிப்பு மற்றும் ஆவணப் பரிசோதனைக் கருவிகளும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
வர்த்தக வசதி ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் தேசிய வர்த்தக வசதித் திட்டங்கள் மூலம், எல்லை தாண்டிய வர்த்தகத்தை வெளிப்படையான, டிஜிட்டல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான முறையில் எளிதாக்க இந்தியா முயற்சி செய்து வருகிறது.
எல்லைப் பகுதிகளின் வளர்ச்சி
எல்லைப் பகுதிகள் புவியியல் அமைப்பு, பாதுகாப்பு மற்றும் போக்குவரத்து வசதிகள் தொடர்பாகப் பல்வேறு சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. இதைக் கருத்தில் கொண்டு, மத்திய அரசு 1986-ஆம் ஆண்டு எல்லைப் பகுதி மேம்பாட்டுத் திட்டத்தை (Border Area Development Programme – BADP) அறிமுகப்படுத்தியது.
இந்தத் திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கங்கள்:
- எல்லைப் பகுதி மக்களின் அடிப்படை உள்கட்டமைப்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தல்.
- வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குதல்.
- தொழில்திறன்களை மேம்படுத்துதல்.
- மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துதல்.
- எல்லைப் பகுதி மக்களைச் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளிலிருந்து விலக்குதல்.
- எல்லைப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு உணர்வையும் தேசப்பற்றையும் வளர்த்தல்.
கல்வி, சுகாதாரம், விவசாயம், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் போக்குவரத்து இணைப்பு போன்ற துறைகளில் இத்திட்டத்தின் கீழ் பல்வேறு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. எல்லைப் பகுதி மக்களுக்கு மாற்று வருமான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதற்காக எல்லை வர்த்தகமும் எல்லைச் சந்தைகளும் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன. இதன் மூலம் பாரம்பரிய வர்த்தகத்திற்குச் சட்டபூர்வ அங்கீகாரம் அளிப்பதுடன், கடத்தலைக் கட்டுப்படுத்தவும் அண்டை நாடுகளுடனான உறவுகளை வலுப்படுத்தவும் முடிகிறது.
இருதரப்பு நிறுவன வழிமுறைகள்
எல்லைகளைத் திறம்பட நிர்வகிப்பதற்கு அண்டை நாடுகளின் ஒத்துழைப்பு அவசியமாகும். எல்லைப் பாதுகாப்பு, சட்டவிரோதக் குடியேற்றம், பயங்கரவாதம், கடத்தல் மற்றும் எல்லைத் தகராறுகள் போன்ற பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்காக இந்தியா தனது அண்டை நாடுகளுடன் பல்வேறு இருதரப்பு அமைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளது.
தேசிய, பிராந்திய மற்றும் உள்ளூர் அளவுகளில் இரு நாடுகளின் அதிகாரிகளுக்கு இடையேயான கூட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. எல்லைத் தொடர்புக் கூட்டங்கள் மூலம் தற்செயலான எல்லை மீறல்கள், பயங்கரவாதிகளின் நடமாட்டம், சட்டவிரோதக் குடியேற்றம் மற்றும் கடத்தல் போன்ற பிரச்சினைகள் குறித்து விவாதிக்கப்படுகின்றன.
இந்தியா–வங்கதேசம், இந்தியா–நேபாளம் மற்றும் இந்தியா–பூட்டான் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையே எல்லைத் தகராறுகள் மற்றும் எல்லை மேலாண்மை தொடர்பாகக் கூட்டுப் பணிக்குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய நிறுவன வழிமுறைகள் பரஸ்பர நம்பிக்கையை வளர்க்கவும், தகவல் பரிமாற்றத்தை மேம்படுத்தவும் உதவுகின்றன.
ஒத்துழைக்காத அண்டை நாடுகள்
பாகிஸ்தான், சீனா மற்றும் வங்கதேசம் ஆகிய அண்டை நாடுகளுடன் நிலவும் அரசியல் பதற்றம், பரஸ்பர அவநம்பிக்கை மற்றும் எல்லைத் தகராறுகள் காரணமாக, எல்லை மேலாண்மை தொடர்பான சில திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதில் தாமதம் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக, எல்லை வேலிகள் அமைத்தல், சோதனைச் சாவடிகளை உருவாக்குதல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளில் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்படுகின்றன. இத்தகைய சூழல்கள் இந்தியாவின் எல்லை நிர்வாகப் பணிகளைப் பாதிக்கின்றன.
ஊடுருவலைத் தடுக்க மோடி அரசு எடுத்த நடவடிக்கைகள்
ஊடுருவலைத் தடுப்பதற்காக மோடி அரசு மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகளையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். எல்லைகளில் வேலிகள் அமைத்தல், கண்காணிப்பைத் தீவிரப்படுத்துதல், நவீனத் தொழில்நுட்பக் கருவிகளைப் பயன்படுத்துதல், எல்லைப் பகுதிகளில் சாலைகள் மற்றும் பிற உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
மேலும், உச்ச நீதிமன்றத்தின் மேற்பார்வையில் அசாம் மாநிலத்தில் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு (National Register of Citizens – NRC) புதுப்பிக்கும் செயல்முறை மேற்கொள்ளப்பட்டது. வெளிநாட்டினர் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிப்பதற்காக Foreigners Tribunals எனப்படும் வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன.
இந்தியாவில் சட்டவிரோதக் குடியேற்றப் பிரச்சினையில் வங்கதேச எல்லை முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. உள்துறை அமைச்சகத்தின் ஆண்டறிக்கைகளில், இந்தியா–வங்கதேச எல்லையின் சில பகுதிகளில் நிலவும் புவியியல் சூழல் காரணமாக, சட்டவிரோத எல்லைத் தாண்டலும் குடியேற்றமும் பாதுகாப்புச் சவால்களாக இருப்பதாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.
இதற்கிடையில், Immigration and Foreigners Act, 2025 என்பது மத்திய அரசின் முக்கியமான புதிய நடவடிக்கையாகும். இந்தச் சட்டத்தின் கீழ், சட்டவிரோதமாக இந்தியாவில் தங்கியுள்ள வெளிநாட்டினரைக் கண்டறிதல், அவர்களின் நடமாட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் நாடுகடத்துதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள மத்திய அரசுக்கு அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அதிகாரங்கள் மாநில அரசுகள், யூனியன் பிரதேசங்கள் மற்றும் குடிவரவு ஆணையருக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
மேலும், உள்துறை அமைச்சகம் 2026 Deportation Manual என்ற நாடுகடத்தல் வழிகாட்டி ஆவணத்தை மாநிலங்கள், யூனியன் பிரதேசங்கள், எல்லைப் பாதுகாப்புப் படைகள், Bureau of Immigration மற்றும் FRRO/FRO அதிகாரிகளுக்கு அனுப்பியுள்ளது. சட்டவிரோதக் குடியேறிகளைக் கண்டறிவது முதல் அவர்களைச் சட்டப்படி நாடுகடத்துவது வரையிலான செயல்முறைகளை ஒருங்கிணைப்பதற்கான வழிகாட்டியாக இது அமைந்துள்ளது.
அசாம் அரசின் நடவடிக்கைகள்
வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாக ஊடுருவுவதைத் தடுப்பதுடன், ஏற்கெனவே மாநிலத்தில் சட்டவிரோதமாகத் தங்கியுள்ள வெளிநாட்டவர்களைச் சட்டப்படி அடையாளம் காண்பதற்கும் அசாம் அரசு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. அவற்றில் முக்கியமானவை:
1. எல்லையில் வேலி அமைத்தல்
அசாம் அரசின் Border Protection and Development Department தகவலின்படி, அசாமின் இந்தியா–வங்கதேச எல்லையில் 201.51 கி.மீ. நீளத்திற்குப் பாதுகாப்பு வேலி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மீதமுள்ள பகுதிகளில் நிலப்பரப்புக்கு ஏற்ப வேலிகள் அமைக்கவும், ஆற்றுப் பகுதிகளில் தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான இயற்பியல் சாராத தடுப்பு அமைப்புகளை (Non-Physical Barriers) பயன்படுத்தவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
2. இரண்டாம் நிலைப் பாதுகாப்பு
வங்கதேச எல்லையை எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை (BSF) பாதுகாத்து வருகிறது. இதற்கு அடுத்த நிலையில், அசாம் காவல்துறை இரண்டாம் நிலைப் பாதுகாப்புப் படையாக (Second Line of Defence) செயல்படுகிறது. குறிப்பாக, ஆறுகள், ஆற்றுத் தீவுகள் மற்றும் ஊடுருவலுக்கு வாய்ப்புள்ள பகுதிகளில் கண்காணிப்பு அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
3. ஆற்றுப்பகுதிகளில் ரோந்துப் பணி
பிரம்மபுத்திரா மற்றும் எல்லைப் பகுதிகளில் உள்ள ஆற்றுப்பாதைகள் வழியாக ஊடுருவல் நடைபெறுவதைத் தடுப்பதற்காக, ஆற்றுப்பகுதிகளில் ரோந்துப் பணிகள் (Riverine Patrolling) வலுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அசாம் ஒப்பந்தத்திலும் (Assam Accord) நிலப்பகுதிகள் மற்றும் ஆற்றுப்பாதைகளில் ரோந்துப் பணிகளை அதிகரிக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
4. வெளிநாட்டினர் தீர்ப்பாயங்கள்
சந்தேகத்திற்குரிய வெளிநாட்டவர்களின் குடியுரிமை நிலையைத் தீர்மானிப்பதற்காக Foreigners Tribunals செயல்படுகின்றன. அசாம் காவல்துறையின் அதிகாரப்பூர்வத் தகவலின்படி, வெளிநாட்டவர்களைக் கண்டறிந்து, சட்டப்படி நாடுகடத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் Foreigners Act, 1946 மற்றும் Foreigners Tribunal Order, 1964 ஆகியவற்றின் கீழ் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
5. தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு
அசாமில் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு (National Register of Citizens – NRC) புதுப்பிக்கப்பட்டது. அசாமில் வசிக்கும் இந்தியக் குடிமக்களின் பதிவேட்டைத் தயாரிப்பதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும். சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்தை எதிர்கொள்வதற்கான எல்லைப் பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்பக் கண்காணிப்பு மற்றும் வெளிநாட்டவர்களைக் கண்டறியும் நடவடிக்கைகளுடன் NRC செயல்முறையும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்தியப் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து, இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே பெருமளவிலான மக்கள் இடம்பெயர்ந்தனர். அசாமின் எதிர்காலத்தில் இதனால் ஏற்படக்கூடிய தாக்கங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, 1950-ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு, மாநிலத்தில் உள்ள இந்தியக் குடிமக்களின் பட்டியலைத் தயாரிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.
இதனைத் தொடர்ந்து, 1950-ஆம் ஆண்டின் குடியேற்றம் (அசாமிலிருந்து வெளியேற்றுதல்) சட்டம் இயற்றப்பட்டது. அதே காலகட்டத்தில் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு தயாரிக்கும் முயற்சியும் தொடங்கியது. அசாமில் குடிமக்களின் பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டபோதிலும், அது முழுமையாகப் புதுப்பிக்கப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.
வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் திருத்தம் (SIR)
வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் திருத்தம் (Special Intensive Revision – SIR) என்றவுடன், காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள் கடுமையான எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததுடன், உச்ச நீதிமன்றத்தையும் நாடின. குறிப்பாக, மேற்கு வங்கம், பீகார் மற்றும் அசாம் போன்ற மாநிலங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தத்தின் மூலம் போலி வாக்காளர்களைக் கண்டறியும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
அசாமில் 10.56 லட்சம் வாக்காளர்கள் நீக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும், இணையதளம் வாயிலாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட 93,021 வாக்காளர்களின் குடியுரிமை தொடர்பாகச் சந்தேகங்கள் எழுந்ததால், அவர்களின் விவரங்களை நேரடியாகச் சரிபார்க்கும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இந்த ஆய்வின் மூலம் சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்களைக் கண்டறிய முடியும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் நிலவுகிறது.
அசாம் ஒப்பந்தத்தின்படி (Assam Accord), சட்டவிரோத வெளிநாட்டவர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டால், அவர்களின் பெயர்கள் வாக்காளர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும். அதன் பின்னர், நடைமுறையில் உள்ள சட்டங்களின்படி அவர்களைப் பதிவு செய்தல் அல்லது நாடுகடத்துதல் உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
பீகாரில் வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தம்
பீகாரில் நடைபெற்ற வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் திருத்தத்தின் மூலம், பல மாவட்டங்களில் லட்சக்கணக்கான வாக்காளர்களின் பெயர்கள் நீக்கப்பட்டன. குறிப்பாக, முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வசிக்கும் மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் வாக்காளர்கள் நீக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. உரிய ஆவணங்கள் மற்றும் சான்றிதழ்களைச் சமர்ப்பிக்காதது உள்ளிட்ட காரணங்களால் இந்த நீக்கங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
குறிப்பாக, பூர்ணியா மாவட்டத்தில் 3.25 லட்சம் வாக்காளர்களும், சமஸ்திபூர் மாவட்டத்தில் 2.84 லட்சம் வாக்காளர்களும், கோபால்கஞ்ச் மாவட்டத்தில் 3.10 லட்சம் வாக்காளர்களும் நீக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இத்தகைய வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தங்கள் மூலம் போலி வாக்காளர்களையும் சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்களையும் அடையாளம் காண முடியும்.
மேற்கு வங்கத்தில் வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தம்
அசாம் மற்றும் பீகாரைப் போலவே, மேற்கு வங்கத்திலும் வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்கள் அதிக அளவில் இருப்பதாகக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன. மேற்கு வங்கத்தில் நடைபெற்ற பல்வேறு தேர்தல்களில் காங்கிரஸ், இடதுசாரிக் கட்சிகள் மற்றும் திரிணாமுல் காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகளின் வெற்றிக்கு, சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்களின் வாக்குகள் துணையாக இருந்ததாக அரசியல் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.
குறிப்பாக, வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவர்கள் வாக்காளர் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.
2026-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் சுமார் 91 லட்சம் வாக்காளர்களின் பெயர்கள் நீக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. நீதிமன்றங்களை நாடியவர்களின் மனுக்கள் பரிசீலிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 74,443 வாக்காளர்கள் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
நீக்கப்பட்ட வாக்காளர்களில் 57 சதவீதத்தினர் எல்லைப் பகுதிகளில் அமைந்துள்ள மாவட்டங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. குறிப்பாக, மால்டா, முர்ஷிதாபாத், வடக்கு 24 பர்கானாஸ், தெற்கு 24 பர்கானாஸ் மற்றும் நாடியா ஆகிய மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் வாக்காளர்கள் நீக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களில் பலர் குடியுரிமை தொடர்பான ஆவணங்கள் அல்லது சரிபார்ப்புப் படிவங்களைச் சமர்ப்பிக்கத் தவறியவர்கள் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
அசாமில் சட்டவிரோத நில ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுதல்
அசாம் அரசு, குறிப்பாக அரசு நிலங்கள், வனத்துறைக்குச் சொந்தமான நிலங்கள், PGR/VGR நிலங்கள் மற்றும் பழங்குடியினருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட Tribal Belts & Blocks ஆகிய பகுதிகளில் நடைபெறும் சட்டவிரோத ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது.
இந்த நடவடிக்கை நேரடியாக ஒருவரின் சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்தை நிரூபிக்கும் நடைமுறை அல்ல. இருப்பினும், சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்துடன் தொடர்புடையதாக அரசு கருதும் நில ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுவதற்கான முக்கிய நிர்வாக நடவடிக்கையாக இது அமைந்துள்ளது.
Assam Alienation of Land (Regulation) Act, 1980 என்ற சட்டத்தின் மூலம் அசாமில் அசையாச் சொத்துகளை வாங்குவதற்கும் நில உரிமைகளை மாற்றுவதற்கும் குறிப்பிட்ட கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, பாதுகாக்கப்பட்ட பழங்குடியினர் பகுதிகளில் நில உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் சட்டவிரோத நிலப் பரிமாற்றங்களைத் தடுப்பதற்கும் இந்தச் சட்டம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இது அசாம் ஒப்பந்தத்தின் நோக்கங்களுடன் தொடர்புடைய நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாகும்.
மேலும், எல்லைப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவதற்காக எல்லைப் பகுதிகளில் மின்விளக்கு வசதிகள் (Floodlighting), எல்லைப் பாதுகாப்புப் படையின் கண்காணிப்பு நிலையங்கள் (Border Out Posts – BOPs), சாலை வசதிகள் மற்றும் கண்காணிப்புக் கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.
அசாம் ஒப்பந்தச் செயலாக்கம் தொடர்பான தகவல்களின்படி, அசாம்–வங்கதேச எல்லையில் 94 BSF எல்லைப் பாதுகாப்பு நிலையங்கள் அமைந்துள்ளன.
நிலப்பரப்பில் வேலி அமைக்க இயலாத ஆற்றுப் பகுதிகளில், நவீனத் தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான இயற்பியல் மற்றும் இயற்பியல் சாராத தடுப்பு அமைப்புகளைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. இயற்கையான ஆற்றுப்பாதைகள் வழியாக உள்ள எல்லை இடைவெளிகளைக் கண்காணிப்பதும், அவற்றின் வழியாக நடைபெறும் சட்டவிரோத ஊடுருவலைத் தடுப்பதுமே இத்தகைய நடவடிக்கைகளின் முக்கிய நோக்கமாகும்.