கனடா முதல் உஸ்பெகிஸ்தான் வரை: இந்தியாவின் யுரேனியம் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தும் புதிய திட்டம்

2026 ஆம் ஆண்டில் சில மாதங்களுக்குள் கனடா, ஆஸ்திரேலியா, உஸ்பெகிஸ்தான் என மூன்று முக்கிய யுரேனியம் வளம் கொண்ட நாடுகளுடன் இந்தியா எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகளை தனித்தனி நிகழ்வுகளாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. அவற்றை ஒன்றாக இணைத்துப் பார்த்தால், இந்தியாவின் அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கான அணுசக்தி திட்டம் தெளிவாக தெரிகிறது.

முதலில் மார்ச் மாதம், கனடாவின் Cameco நிறுவனத்துடன் இந்திய அணுசக்தித் துறை நீண்டகால யுரேனியம் விநியோக ஒப்பந்தத்தை செய்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் மதிப்பு சுமார் 2.6 பில்லியன் கனடிய டாலர்கள். இந்தியாவின் அணுமின் விரிவாக்கத்திற்கு தேவையான எரிபொருளை நீண்டகாலத்திற்கு உறுதி செய்வதே இதன் நோக்கம்.

அடுத்து ஜூலை மாதம் ஆஸ்திரேலியாவுடன் முக்கிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. இந்தியா-ஆஸ்திரேலியா சிவில் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தை நடைமுறைக்கு கொண்டு வர தேவையான நிர்வாக ஏற்பாடு இறுதி செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் IAEA பாதுகாப்பு விதிகளின் கீழ், அமைதியான பயன்பாட்டிற்காக ஆஸ்திரேலிய யுரேனியத்தை இந்தியாவுக்கு நீண்டகாலமாக ஏற்றுமதி செய்யும் பாதை திறக்கப்பட்டுள்ளது. இது இன்னும் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு யுரேனியம் வாங்கும் வர்த்தக ஒப்பந்தம் அல்ல; ஆனால் எதிர்கால விநியோகத்திற்கு இருந்த முக்கிய தடையை அகற்றியுள்ளது.

அதன் தொடர்ச்சியாக ஆகஸ்ட் மாதம் உஸ்பெகிஸ்தான் சென்ற PM Modi, அதிபர் ஷவ்கத் மிர்சியோயேவுடன் நடந்த பேச்சுவார்த்தையில் இந்தியாவுக்கு நீண்டகால யுரேனியம் வழங்குவதற்கான புதிய கட்டமைப்பை உருவாக்க முடிவு செய்தார். இதன் அளவு, விலை போன்ற விவரங்கள் இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

இந்தியா ஏன் இவ்வளவு வேகமாக யுரேனியம் விநியோகத்தை உறுதி செய்கிறது?

இன்றைய இந்தியாவின் அணுமின் திறன் சுமார் 8.78 GW. இது 2031-32க்குள் சுமார் 22 GW ஆகவும், 2047க்குள் 100 GW ஆகவும் உயர வேண்டும் என்பது மோடி அரசின் இலக்கு. இந்தியாவின் மின்சார தேவை வேகமாக அதிகரிக்கும்போது, இரவு பகல் தொடர்ந்து மின்சாரம் வழங்கக்கூடிய, குறைந்த கார்பன் வெளியீடு கொண்ட அணுமின்சாரத்தின் பங்கு அதிகரிக்க வேண்டியுள்ளது.

இதற்கு அணுமின் நிலையங்கள் கட்டுவது மட்டும் போதாது. அவற்றுக்கு பல ஆண்டுகள் தடையின்றி யுரேனியம் கிடைக்க வேண்டும். ஏற்கனவே IAEA பாதுகாப்பின் கீழ் உள்ள இந்தியாவின் 16 அணு உலைகள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட எரிபொருளைப் பயன்படுத்துகின்றன. 2008-09 முதல் 2024-25 வரை இந்தியா 18,842 மெட்ரிக் டன்களுக்கு மேல் யுரேனியம் சார்ந்த எரிபொருளை இறக்குமதி செய்துள்ளது.

அதனால் ஒரே நாட்டை நம்பாமல் கனடா, ஆஸ்திரேலியா, உஸ்பெகிஸ்தான் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் இருந்து விநியோக வாய்ப்புகளை உருவாக்குவது முக்கியமான எரிசக்தி பாதுகாப்பு திட்டமாகிறது. ஒரு பகுதியில் அரசியல் பிரச்சினையோ, போக்குவரத்து தடையோ ஏற்பட்டாலும் மற்ற வழிகளில் எரிபொருளை பெற முடியும்.

அதுதான் இந்த மூன்று நடவடிக்கைகளையும் இணைக்கும் பெரிய படம்: அணு உலைகளை உருவாக்குவது ஒரு பக்கம்; அவை பல தசாப்தங்கள் இயங்க தேவையான எரிபொருளை முன்கூட்டியே உறுதி செய்வது மற்றொரு பக்கம். அந்த இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் முன்னெடுத்து, 2047 இந்தியாவின் எரிசக்தி தேவைக்கான அடித்தளத்தை மோடி அரசு இப்போதே அமைத்து வருகிறது.